verslavingen

Verslaving wordt gewoonlijk in verband gebracht met het overmatige, obsessieve en ongecontroleerde gebruik van alcohol en middelen (drugs) als heroïne en cocaïne. Daarnaast is de laatste decennia de idee in opkomst dat ook bepaalde gedragingen kenmerken van een verslaving kunnen hebben, men spreekt in een dergelijk geval van een gedragsverslaving (behavioral addiction). Het bekendste voorbeeld van een gedragsverslaving is gokverslaving of pathologisch gokken, maar ook van overmatig koopgedrag (koopverslaving), (online) seksueel gedrag (seksverslaving) of internetgebruik (internetverslaving) wordt in de wetenschappelijk pers melding gemaakt. Tot slot zijn er, naast de bovengenoemde bekende verslavende middelen nog andere middelen die met verslaving in verband gebracht worden, bijvoorbeeld bepaalde medicijnen zoals benzodiazepinen.

Behandeling in ’t algemeen

Voor alle verslavingen geldt de regel : zelf gemotiveerd zijn om volledig te stoppen.
* Medicatie is in bepaalde gevallen zinvol, zeker wanneer er een dubbele diagnose is : bijvoorbeeld een onderliggende stemmingsstoornis, een angststoornis, … In sommige gevallen, bijvoorbeeld bij zwaar druggebruik, kan een opname noodzakelijk zijn. De arts is hierbij je beste raadgever.
* Psychotherapie. Veelal blijkt cognitieve gedragstherapie het meest efficiënt. Zij dient er o.a. op gericht te zijn de onderliggende oorzaken te achterhalen alsook de strategieën die de betrokkene ontwikkeld heeft om hiermee om te gaan. Veelal is het nuttig de partner nauw in de behandeling te betrekken. Een erkend psycholoog kan je hierbij helpen.
Daarnaast moet er ook aandacht gaan naar een gezonde voeding, beweging en een dagelijkse regelmaat.
Aansluiten bij een zelfhulpgroep kan een goede ondersteuning betekenen om zich blijvend aan de gemaakte afspraak te houden.